Mastif hiszpański

Historia

Jest bardziej przysadzisty od innych górskich psów, a wśród swo­ich przodków miał prawdopodobnie doga. Pochodzi z Estramadury, jest świetnym psem stróżującym i nie gorszym pasterzem, walczącym skutecznie z wilkami. Podczas wojny domowej w Hiszpanii prawie wyginął, ale na szczęście rasa została uratowana i po dzień dzisiejszy oddaje cenne usługi człowiekowi.

Cechy psychofizyczne

Wzrost: pies 65-75 cm, suka nieco mniejsza; masa ciała: 50-65 kg. Jest to silny, przysadzisty pies użytkowy. Cechuje go żywe i wesołe usposobienie, przywiązanie do opiekuna i własnego terytorium, po­pęd do walki i obrony, czujność, nieufność do obcych aż do agresji, wrażliwość, spokój i opanowanie, odporność na silne bodźce aku­styczne, nieprzekupność, odwaga.

Przeznaczenie

Tego potężnego psa wyhodowano w określonym celu. Jego głów­nym przeznaczeniem była praca w transporcie oraz pilnowanie waż­nych obiektów. Ostatnio stał się bardzo modny, choć jest wymagają­cy pod względem utrzymania i wyżywienia. Amatorzy tego olbrzyma wykorzystują go do pilnowania, obrony oraz jako rodzinnego czwo­ronoga. Z każdej z wspomnianych ról się wywiąże, ponieważ potrafi szybko zaadaptować się w rodzinie, a także bronić właściciela i pilno­wać mienia. W zależności od przeznaczenia można trzymać go w mieszkaniu lub na dworze. Towarzyszącego najlepiej mieć blisko siebie, ponieważ musi być w stałym kontakcie z domownikami, a szczególnie dziećmi. Natomiast przeznaczony do pilnowania mie­nia powinien być zakwaterowany w kojcu, ale w takim miejscu, by osoby postronne nie mogły go drażnić, ponieważ wyrośnie na zabi­jakę i stanie się postrachem dla najbliższego otoczenia. Skutecznie ochroni przydomowy teren oraz mienie poza miejscem zamieszkania. Jego skuteczność obronna jest bardzo wysoka, co gwarantują ogrom­na siła, popęd do walki, odwaga i szybkość w ataku. Nie da się spro­wokować byle zaczepkami, ale wyprowadzony z równowagi stanie się niebezpiecznym przeciwnikiem, o czym należy pamiętać w czasie szkolenia użytkowego.

Do zaspokojenia potrzeb ruchowych wystarczą mu swobodne spa­cery na dużej przestrzeni. Może nam towarzyszyć w spokojnych prze­jażdżkach rowerowych oraz wycieczkach terenowych. Zapewni nam też bezpieczeństwo w odludnych miejscach. Będzie wspaniałym przyjacielem dzieci, pod warunkiem że zamieszka z nimi już od szczenięcia, zaś dobrze rozwinięty instynkt stadny zagwarantuje bez­pieczeństwo naszym pociechom. Prawidłowo wychowany nigdy nie okaże agresji w stosunku do któregokolwiek członka rodziny. Nato­miast muszą się mieć na baczności osoby spoza kręgu rodzinnego, ponieważ jego nieufność jest tak głęboka, że trudno mu zaakcepto­wać w domu obcych ludzi. Nawet w obecności wychowawcy trzeba zachowywać się przy nim spokojnie, bo gwałtowny gest może odczy­tać jako zamach na pana i natychmiast zaatakować. Posiadać go mo­gą jedynie ludzie w pełni sprawni fizycznie, potrafiący nad nim zapa­nować w każdej sytuacji. Wymaga konsekwentnego, ale wyrozumia­łego i nieapodyktycznego przewodnika. Szata tego olbrzyma nie wy­maga czasochłonnej pielęgnacji.

Edukacja

Chcąc mieć właściwie ułożone stosunki z tym czworonogiem, mu­simy zabrać go od hodowcy w wieku 7-8 tygodni. Jednak przedtem warto byłoby skorzystać z pomocy doświadczonego fachowca, który na miejscu oceni cechy psychiczne szczenięcia. Jest to bardzo ważne, jeśli nie chcemy trafić na osobnika zbyt agresywnego, o rozwiniętym instynkcie przywódczym. Kiedy stwierdzimy, że psiak nam odpowia­da, zabieramy go w godzinach przedpołudniowych, by miał czas za­poznać się z nowym dla niego środowiskiem. W mieszkaniu pozwa­lamy mu swobodnie się poruszać, bierzemy go na ręce, by mógł za­poznać się z zapachem wszystkich domowników. Od następnego dnia uczymy go zachowania czystości w mieszkaniu oraz wychowu­jemy zgodnie z naszymi potrzebami. Ten pies musi znać swoje miej­sce w hierarchii rodzinnej i zaakceptować przewodnika. Jeśli ma być tylko do towarzystwa, to na spacerach uczymy go przyjaznego zacho­wania do psów, ludzi i innych zwierząt. Natomiast obronnemu wpa­jamy nieufność do obcych, wyrabiamy śmiałość i odwagę oraz uczy­my przerywania ataku na rozkaz.

Mastifowi nie wystarczy samo wychowanie, dlatego należy przero­bić z nim wybrane elementy z posłuszeństwa (do towarzystwa), na­tomiast całość szkolenia w pełnym zakresie przeprowadzić z kandy­datem na obrońcę i stróża. Podczas wychowywania, jak też szkolenia należy zachować spokój i opanowanie, nie podnosić bez potrzeby głosu, nie stosować brutalnych metod. Jeśli potrafimy odpowiednio ukierunkować jego naturalne instynkty oraz wytłumić zbędne, wów­czas nie zajdzie konieczność stosowania przymusu. Szkoleniem nale­ży zająć się już od piątego miesiąca życia i prowadzić je nieprzerwa­nie do osiągnięcia dojrzałego wieku. Szczególną uwagę zwracamy na kontrolowanie agresji, atakowanie na rozkaz i przerywanie akcji obronnej na odpowiednie polecenie. Nie uczymy tego psa puszcza­nia w pościg, ponieważ gdy znajdzie się poza oddziaływaniem na­szych rozkazów, wówczas może okazać się bardzo niebezpieczny.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.