Buldog angielski

Historia

Prawdopodobnie, jak wszystkie inne psy o płaskiej części twarzo­wej, pochodzi od prastarego przodka, którym był molos z cesarstwa rzymskiego, sprowadzony do Anglii przez fenickich żeglarzy Między XIII a XVIII wiekiem buldog, odmienny od dzisiejszego, walczył z bykami. W 1835 r. to okrutne widowisko zostało zakazane dekre­tem parlamentu, co stopniowo doprowadziło do całkowitego wyga­śnięcia tego zjawiska. W 1875 r. opublikowano pierwszy wzorzec, wyjątkowo łagodnego buldoga.

Cechy psychofizyczne

Wzrost: 30-40 cm; masa ciała: pies około 25 kg, suka około 23 kg. Jest psem krępym, raczej niskim i szerokim w stosunku do swojej wielkości. Cechuje go wesoła natura, przyjacielski i łagodny charak­ter, spokój, opanowanie, uczuciowość, niehałaśliwość, bezgraniczna cierpliwość, wierność, przywiązanie do opiekuna. Szczególną cierpli­wość i opanowanie przejawia w stosunku do dzieci.

Przeznaczenie

Buldog nie ma żadnych cech użytkowych; może być tylko doskona­łym psem rodzinnym. Bardzo dobrze się czuje w każdym domu, ale naj­lepiej tam, gdzie są dzieci. Najmłodsi domownicy mogą z nim robić niemal wszystko. Nigdy nie okaże agresji do dziecka, a cierpliwością, spokojem i opanowaniem zachęci je do każdej zabawy. Jego miejsce jest tylko w mieszkaniu, nie nadaje się do trzymania w kojcu, ponieważ jest bardzo elegancki i czysty oraz nieodporny na zimno i zmiany pogody. Do domu wniesie miłą, przyjacielską i pełną humoru atmosferę. Nie ma ograniczeń, co do posiadania tego miłego uparciucha; da zadowole­nie każdemu miłośnikowi zwierząt bez względu na doświadczenie. Mo­że być pierwszym psem. Do zaspokojenia potrzeb ruchowych wystarczą mu spokojne spacery. Latem trzeba uważać, by go nie przegrzać, źle bo­wiem znosi upały i miewa wówczas trudności z oddychaniem. Nie jest on łatwy w hodowli, dlatego szczenięta należy kupować od sprawdzo­nego hodowcy. Oczy i fałdy na nosie wymagają systematycznego czysz­czenia. Jego szata nie jest kłopotliwa w pielęgnacji.

Edukacja

Buldoga wystarczy należycie wychować, a nie będzie sprawiał naj­mniejszego kłopotu. Szkolenie nie jest konieczne, ale można je prze­prowadzić w zakresie posłuszeństwa. Do piątego miesiąca życia trze­ba zapoznać go z otoczeniem, w tym z innymi psami. Ważny jest psi problem, ponieważ może mieć skłonność do bójek ze swoimi pobra­tymcami. Łatwo jednak odzwyczaić go od uprawiania tego procede­ru, zwłaszcza w wieku szczenięcym. Ten pies powinien być przyjacie­lem całego świata, nie należy więc prowokować go do agresywnych zachowań, ponieważ psa obronnego i tak z niego nie zrobimy, a przy­sporzy nam tylko kłopotów. Możemy nauczyć go chodzenia przy no­dze, stania, siadania, warowania, pozostawania i przychodzenia na zawołanie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.